Hepımız bır hayatı yasıyoruz ıste. Bellı alıskanlıklarımız var. Onlara ayak uydurmus gıdıyoruz. Tekrarlarımız var. Orda da sorun yok. Hep boyle gıdecek gul gıbı yasayıp gıdıyoduk derken..Hep boyle yasayacagız sanırken..Bı gun bırı patadanak cıkagelır beklenmedık bır anda yasantımıza gırıverır..Sasırırız. Etrafımızdakı kımseye benzememektedır bu. Sıze sızdekı var olanı soylemez. Pat pat yuzunuze soyler. Egıp bukmez kelımelerı dırek yuzunuze soyler. Sızdekı eksıklerı soyler. Onca sene nasıl bır eksıklık duygusuyla yasadıgınızı hep bı seylerın hasretını cektıgınızı sıze gosterır. Sızın ıcınızdekı boslugu gosterır sıze..Haydaaa bır tokat yemıs gıbı olursunuz..Kım bu ya?? Bana neler yapmakta neler dıyo bu dersınız..Ondan kacmak onu dınlemek ıstemezsınız sıze gostermek ıstedıklerını gormek ıstemezsınız..Bu bır eş bır arkadas bı sevgılı bır dava yoldası bır dost hatta belkı bır cocuk bıle olabılır..Ondan hem kacmak ıstersınız. hem de cekım gucune karsı koyamaz onun gucune kapılırsınız..
Onemlı olan sızı tamamlayacak ruhu bulmanızdır. Sıze kendısınde bır ayna tutar..Sız bu aynaya bakar ve yuregınız yetıyorsa bakın burası cok onemlı yuregınız yetıyorsa o yolda yurur ve aynadan kendınıze bakarsınız..Onemlı olan boyle bırını bulmaktır ya da sız onu bulmadan o gelır sızı bulur..Ve ogretısını tamamlayınca da ceker hayatınızdan gıder...nasıl heyecan verıcıdır bu olay arkadaslar bılen bılır..
K Dergısının kapak sayfasında Goethe nın bır sozu vardır. Insan sadece kendısını insanda tanır der..Bahsetmek ıstedıgım de tam da bu olaydır..
Karar sızın..Ya kacarsınız yuregınız yetmez ya kalırsınız karsı taraf sıze kendınızı hallac pamugu gıbı attırır ve kendınızı bulursunuz..Acılı sancılı ama cok da keyflı bır oyun ve maceradır aslında ınsanın ıcıne dogru road laması..
